Lokomotywa

Julian Tuwim 1938 r. 289 znaków średni

Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa: Tłusta oliwa. Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: Buch — jak gorąco! Uch — jak gorąco! Puff — jak gorąco! Uff — jak gorąco! Już ledwo sapie, już ledwo zipie, A jeszcze palacz węgiel w nią sypie.

Przepisujesz krótkie fragmenty polskiej klasyki i ćwiczysz pisanie na klawiaturze. Czas rusza przy pierwszym naciśnięciu.

Albo po prostu zacznij pisać.

Czas pisania: 0
Słowa na minutę: 0
Dokładność: 100%

Oba testy potrzebują JavaScriptu

Testy czytają to, co naciskasz na klawiaturze, i bez JavaScriptu nie zmierzą nic. Tekst poniżej i wszystkie artykuły przeczytasz bez niego.

Okładka tekstu Lokomotywa, Julian Tuwim, 1938 — **Lokomotywa**Julian Tuwim, 1938 r.289 znakówPełny tekst przeczytasz u wydawcy

O tym tekście

Lokomotywa Juliana Tuwima ukazała się w 1938 roku i od razu weszła do repertuaru szkolnych recytacji. Wiersz naśladuje ruch pociągu długością wersów: najpierw stoją krótkie okrzyki, potem tempo rośnie razem z rozpędzaniem się składu. Tuwim wielokrotnie używa wyrazów dźwiękonaśladowczych, takich jak buch, uch i uff, przez co utwór dobrze brzmi na głos. Poeta pisał także wiersze dla dorosłych i przekładał poezję rosyjską. Tekst jest w serwisie Wolne Lektury.

Co ćwiczyKrótkie okrzyki zakończone wykrzyknikiem zmuszają do sięgania po Shift w środku wersu, a nie tylko na jego początku.