Abuzei i Tair

Ta przypowieść Krasickiego pochodzi ze zbioru Bajki i przypowieści z 1779 roku i ma zaledwie sześć wersów. Syn zapowiada bliskie szczęście, ojciec odpowiada wyliczeniem trzech rzeczy zmiennych, a zakończenie potwierdza jego przewidywanie. Imiona bohaterów są wschodnie, bo Krasicki chętnie umieszczał swoje przypowieści w scenerii orientalnej, co było modne w osiemnastym wieku. Zwięzłość jest tu środkiem: cała nauka mieści się w odpowiedzi ojca. Tekst leży w serwisie Wolne Lektury.

Skąd wziął się ten tekstW naszym zapisie brakuje cudzysłowu otwierającego pierwszą kwestię, więc zamykający pada dwa razy, a otwierający raz, choć przy przepisywaniu wszystkie trzy są tym samym znakiem; w źródle utwór zaczyna się od znaku otwierającego.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaZapowiedź syna brzmi Jutrom szwagier sułtana, z końcówką czasownika doklejoną do słowa jutro. W naszym zapisie sześciu wersów stoją dwa cudzysłowy zamykające i tylko jeden otwierający, bo pierwszej kwestii brakuje znaku otwierającego. Tytułowy Abuzei nie pada w tym fragmencie ani razu, jest tylko Tair i jego ojciec. Źródło

Co ćwiczyWielkie Ł na początku wersu to w polskim układzie programisty trzy klawisze naciśnięte razem, Shift, prawy Alt i l. Poza tym fragment jest gęsto zastawiony znakami: pięć kropek i pięć przecinków na 43 wyrazy, do tego dwa dwukropki, dwie pauzy i trzy cudzysłowy ostrokątne, które w ćwiczeniu wchodzą jako zwykły cudzysłów prosty. Dziewiętnaście liter diakrytycznych to 8,3 procent, z ł dziewięć razy. Zdania mają średnio dziewięć wyrazów, ale kończą się w środku wersu, więc kropka i wielka litera przychodzą tam, gdzie oko szuka jeszcze ciągu dalszego. Ani jeden wyraz nie przekracza dziewięciu liter, co przy tej interpunkcji jest jedynym ułatwieniem, jakie tekst daje.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury