Ogródek

Stanisław Jachowicz był nauczycielem i autorem pierwszych polskich wierszy pisanych wprost dla dzieci, zebranych w tomie Bajki i powiastki. Ogródek pokazuje dziewczynkę zachwyconą własną grządką, na której rosną groch cukrowy i sałata. Matka odpowiada, że szczęście nie leży w ogródku, lecz w niej samej, w cnocie i rozwadze. Jachowicz prowadził w Warszawie działalność opiekuńczą nad dziećmi i to dla nich powstawały jego powiastki. Tekst jest w serwisie Wolne Lektury.

Skąd wziął się ten tekstDziesięć wersów i dziesięć wielkich liter na ich początkach, choć zdań jest tylko sześć. Mowa dziewczynki i odpowiedź matki nie mają cudzysłowów, granicę wyznacza sam dwukropek postawiony na końcu wersu, dwa razy. Dwa razy pada też końcówka czasownika doklejona do innego wyrazu, w jakżem i wszystkom, czyli zapis, którego dzisiejsza polszczyzna nie używa. Imię dziewczynki odmienia się w środku tekstu z Celinka na Celince, więc trzeba je napisać dwa razy inaczej. Fragment otwiera wykrzyknik postawiony po pierwszym słowie, po Ach, więc znak przychodzi, zanim wiadomo, o czym jest mowa.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaZaraz po wykrzykniku idzie tu wielokropek, bez spacji między jednym a drugim znakiem. Na 67 wyrazów przypadają tu dwa wielokropki, dwa pytajniki, trzy wykrzykniki, dwa dwukropki, średnik i jedenaście przecinków. Źródło

Co ćwiczyRytm łamie jednak interpunkcja: znaków innych niż przecinek i kropka jest tu dziesięć na sześć zdań, choć dwa z nich, wielokropki, wpisuje się trzema kropkami.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury