Pszczółki

Pszczółki Marii Konopnickiej opisują pracę owadów nad kwitnącą lipą i kończą się życzeniem dziecka, by dorównać im wytrwałością. Wiersz zachowuje pisownię z dziewiętnastego wieku, na przykład formę błękitnem, więc przy przepisywaniu trzeba oprzeć się nawykowi poprawiania. Lipa nie jest tu wybrana przypadkiem, bo należy do najlepszych roślin miododajnych w Polsce. Konopnicka mieszkała pod koniec życia w Żarnowcu na Podkarpaciu. Tekst jest w serwisie Wolne Lektury.

Skąd wziął się ten tekstDwie strofy rozdzielone pustym wierszem, w sumie trzydzieści jeden wyrazów, więc fragment kończy się, zanim ręka zdąży wpaść w rytm. W pierwszej strofie stoi skrócona forma Będziem zamiast dzisiejszego będziemy, w drugiej wołacz Robotniczki boże, w którym przymiotnik idzie małą literą, choć sąsiaduje z wielką. Rymy padają w wersach parzystych, niebem z chlebem i boże z zorze, więc co druga linijka kończy się dźwiękiem zapowiedzianym cztery wersy wcześniej. Obie strofy mają po cztery wersy i obie kończą się kropką, ale w środku każdej stoi inny znak, raz średnik, raz wykrzyknik.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaWiersz zapowiada jedzenie miodu formą Będziem go jeść, o literę krótszą od dzisiejszego będziemy. Pusta linia w środku dzieli te trzydzieści jeden wyrazów na dwie osobne strofy. Źródło

Co ćwiczyWyraz pszczółki jest ćwiczeniem sam w sobie, bo po zbitce czterech spółgłosek pszcz idą bezpośrednio po sobie ó i ł, czyli dwa naciśnięcia prawego Alta pod rząd. Wielkich liter jest osiem, z czego pięć w środku zdania, bo każdy wers zaczyna się od góry niezależnie od składni. Interpunkcja jest za to oszczędna, cztery przecinki, dwie kropki, średnik i wykrzyknik, więc uwaga schodzi ze znaków na same litery, a tam czeka dawna końcówka błękitnem. Najdłuższy wyraz, Robotniczki, ma jedenaście liter, jest jedynym przekraczającym dziesięć i stoi na początku wersu, zaraz po przecinku kończącym poprzedni. Liter ze znakiem diakrytycznym jest osiemnaście na 200 znaków, ponad jedenaście procent: ł pięć razy, ą cztery, ę oraz ó po trzy, więc prawy Alt wchodzi mniej więcej co jedenasty znak.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury