Paweł i Gaweł

Aleksander Fredro znany jest przede wszystkim jako autor Zemsty i Ślubów panieńskich, ale pisał także bajki. Paweł i Gaweł opowiada o dwóch mieszkańcach jednego domu, z których jeden hałasuje na dole, a drugi odpowiada zalaniem pokoju. Wtrącone w tekst zdanie o wolności we własnym domku jest starym przysłowiem, które za sprawą tej bajki zna dziś prawie każdy. Morał podsumowuje całość zasadą wzajemności. Tekst jest w serwisie Wolne Lektury.

Skąd wziął się ten tekstPiętnaście wersów, z czego czternaście zaczyna się wielką literą niezależnie od tego, czy stoi tam początek zdania. Imiona bohaterów wracają dziewięć razy w tak krótkim tekście i za każdym razem wymagają Shifta w środku wersu. Rozmowa jest ujęta w cudzysłowy ostrokątne, które w ćwiczeniu wchodzą jako zwykły cudzysłów prosty, a w środku pada dawne waćpan. Całość urywa się na pytaniu, więc ostatnim znakiem fragmentu jest pytajnik, nie kropka. Dwa ostatnie wersy są wyraźnie krótsze od reszty, mają po trzy wyrazy, i to na nich fragment się urywa.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaImię Paweł pada cztery razy, Gaweł cztery, a piąty raz w formie Gawła: na 85 wyrazów wypada dziewięć wystąpień dwóch imion. Wyraz dłuższy niż dziewięć liter jest tu tylko jeden, najdziksze. Źródło

Co ćwiczyJedna litera bierze tu na siebie ponad połowę pracy prawego Alta: ł pada dwadzieścia cztery razy na czterdzieści znaków diakrytycznych, w Paweł, Gaweł, stoły, stołki, Gonił. Osobno pracuje Shift, bo wielkich liter jest dwadzieścia dwie, a siedemnaście z nich stoi w środku zdania, na początkach wersów. Wyrazy są krótkie, średnio cztery i pół litery, więc spacja przychodzi bardzo często i to ona, a nie litery, wyznacza tempo. Interpunkcja jest przy tym gęsta jak w prozie: czternaście przecinków, trzy dwukropki, dwa średniki, wykrzyknik i pytajnik, a do tego dwie pary cudzysłowów ostrokątnych, które w ćwiczeniu wchodzą jako zwykły cudzysłów prosty. Cyfr nie ma tu żadnych, więc przez 496 znaków pracują wyłącznie litery, znaki i Shift.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury