Przejdź do treści

Bajki

Zła zima

Maria Konopnicka 1890 r. 248 znaków średni

Hu! hu! ha! Nasza zima zła! Szczypie w nosy, szczypie w uszy, Mroźnym śniegiem w oczy prószy, Wichrem w polu gna! Nasza zima zła! Hu! hu! ha! Nasza zima zła! Płachta na niej długa, biała, W ręku gałąź oszroniała, A na plecach drwa… Nasza zima zła!

Albo po prostu zacznij pisać.

Twój rekord
Dni z rzędu
Czas pisania
0
Słowa na minutę
0
Dokładność
100%

O tym tekście

Zła zima Marii Konopnickiej należy do jej wierszy dla najmłodszych, wydawanych w zbiorach poezji dla dzieci pod koniec dziewiętnastego wieku. Wiersz ma budowę piosenki: powtarzany refren z okrzykiem otwiera każdą strofę. Zima przedstawiona jest jak postać w białej płachcie, z oszronioną gałęzią w ręku. Ostatnia strofa odwraca nastrój, bo dzieci odpowiadają zimie śnieżkami i nie boją się jej. Tekst jest w serwisie Wolne Lektury.

Skąd wziął się ten tekstPrzepisywane są dwie pierwsze strofy, więc fragment urywa się przed miejscem, w którym nastrój wiersza się odwraca i dzieci przestają się zimy bać. Obie strofy otwiera ten sam okrzyk i ten sam wers o zimie, i obie tym samym wersem się zamykają, więc sześć z dwunastu wersów fragmentu to powtórzenia. Wiersz w tym wydaniu pochodzi ze zbioru Poezje dla dzieci do lat siedmiu z 1922 roku, wydanego już po śmierci autorki. Zdania mają średnio po cztery wyrazy, bo prawie każde z nich to osobny okrzyk.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaWykrzyknik pada tu jedenaście razy, a kropka na końcu zdania ani razu. Jedyne trzy kropki, jakie w tekście stoją, składają się razem na wielokropek zamykający zdanie o drwach. Źródło

Co ćwiczyW układzie polskim programisty Shift wchodzi tu dwadzieścia trzy razy: jedenaście razy na wykrzyknik i dwanaście na wielką literę, przy czym cztery z tych liter padają w środku zdania. Wykrzyknik siedzi na jedynce, więc ręka co chwila jedzie z rzędu podstawowego do rzędu cyfr i wraca, a odstępy między tymi wyjazdami są krótkie jak w żadnym innym tekście w całej bibliotece, urzędowym ani prozatorskim. Liter diakrytycznych jest tylko piętnaście na 248 znaków, ale rozłożonych bardzo nierówno, bo dziewięć razy jest to ł: zła, Płachta, biała, gałąź, oszroniała. Wyrazy mają średnio cztery litery i przy takim tempie najłatwiej zgubić spację przed kolejnym okrzykiem. Jedyny wyraz przekraczający dziewięć liter to oszroniała, reszta jest krótka i znana, więc tempo rośnie samo, a razem z nim liczba pominiętych wykrzykników.

Z naszego blogaPisanie bezwzrokowe: pozycja bazowa, palce i progi

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury

Okładka tekstu Zła zima, Maria Konopnicka, 1890
Reklama

Status prawny tekstu: utwór opublikowany w 1890, ponad 125 lat temu. domena publiczna, Wolne Lektury

Reklama

Inne teksty z tej kategorii