Ptasie radio

Ptasie radio Juliana Tuwima powstało w tym samym okresie co Lokomotywa i również ukazało się w 1938 roku. Wiersz naśladuje audycję radiową, co w latach trzydziestych było dla dzieci nowością, bo radio dopiero wchodziło do domów. Tuwim zbudował część tekstu z wyrazów zmyślonych, na przykład pitpilitać, i właśnie one sprawiają, że utwór trudno przepisać z pamięci. Wyliczenie tematów obrad prowadzi od pierwszego do piątego przez dziesiąte. Tekst jest w serwisie Wolne Lektury.

Skąd wziął się ten tekstPunkty obrad numerowane są tu słowami, od Po pierwsze aż po piąte przez dziesiąte, i każdy z nich kończy się pytaniem. Podział na wersy nie pokrywa się ze zdaniami: linijka urywa się w środku pytania, na wyrażeniu gdzie się albo kto się, a dokończenie stoi dopiero niżej. Dwa czasowniki są zmyślone i nie mają w polszczyźnie żadnej rodziny, więc pisze się je litera po literze. Całość zamyka dwukropek, a nie kropka, bo lista ptaków ma dopiero nastąpić. Wejście brzmi Halo, halo, czyli ten sam wyraz dwa razy przez przecinek, a zaraz po nim idzie wykrzyknik.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaNa 75 wyrazów przypada w tym fragmencie jedna kropka i cztery znaki zapytania. Numeracja punktów idzie liczebnikami zapisanymi słowem, od po pierwsze do po piąte przez dziesiąte. Źródło

Co ćwiczyLitery ę oraz ć wracają po osiem razy i razem dają prawie dwie trzecie wszystkich znaków diakrytycznych, głównie w bezokolicznikach: ćwierkać, świstać, kwilić, pitpilitać, pimpilić. Cztery pytajniki i dwa dwukropki chodzą z Shiftem, a wielkich liter jest osiemnaście, z czego jedenaście w środku zdania. Kreska po liczebniku wraca cztery razy w tym samym miejscu wersu. Najtrudniejsze są jednak wyrazy zmyślone, bo palce nie mają dla nich gotowego ruchu i trzeba je przepisać znak po znaku, patrząc na wzór, czyli dokładnie tak, jak przy nauce nowego układu klawiatury. Wielkie litery padają także w środku pytań, bo nowy wers zaczyna się od góry również wtedy, gdy zdanie trwa dalej. Wyrazów dłuższych niż dziewięć liter są tu tylko dwa na 75.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury