W pamiętniku Zofii Bobrówny

Juliusz Słowacki wpisał ten wiersz do sztambucha córki Joanny Bobrowej w 1844 roku, w czasie pobytu w Paryżu. Utwór jest zbudowany na jednej myśli, według której kwiat i gwiazda powiedzą dziecku więcej niż poeta. W ostatnich wersach fragmentu Słowacki wraca do własnego dzieciństwa nad Ikwą, rzeką przepływającą przez Krzemieniec. Pełny tekst wiersza jest dostępny w Wolnych Lekturach.

Skąd wziął się ten tekstWolne Lektury wzięły ten tekst nie z tomu poezji, tylko z podręcznika: z Wypisów polskich na siódmą klasę gimnazyalną Antoniego Mazanowskiego, wydanych w Krakowie w 1914 roku. Przepisujesz dwie z trzech sześciowersowych strof; w trzeciej poeta prosi Zośkę, żeby przywiozła mu światło gwiazd i woń kwiatów. Jedyna pauza rozcina wers szósty po słowie Słuchaj, tuż przed rozstrzygnięciem, kto jest najlepszym poetą. Obie strofy kończą się kropką, więc cięcie wypada na granicy zdania. Ostatni przepisywany wers mówi o dzieciństwie nad Ikwą i jest to jedyna nazwa geograficzna w całym fragmencie.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaImię dziewczynki pada cztery razy i w dwóch postaciach: trzy razy Zośka, raz Zosi. Litera ś jest tylko w pierwszej z nich, więc ta sama osoba wymaga w tekście dwóch różnych układów palców. Źródło

Co ćwiczyZdrobnienia są tu materiałem głównym: gwiazdeczka ma jedenaście liter, kwiateczki dziesięć, a każde z nich niesie ogonek w środku wyrazu, nie na końcu, więc prawy Alt wypada w połowie słowa. Wszystkich ogonków jest dwadzieścia pięć na 444 znaki, w tym osiem razy ł. Dwanaście przecinków przy czterech kropkach oznacza długie zdania, średnio po osiemnaście wyrazów. Trzynaście wielkich liter stoi w środku zdania, bo każdy z dwunastu wersów zaczyna się od nowa. Nazwa rzeki Ikwy wymaga wielkiej litery i kończy się na y w miejscu, w którym ręka spodziewa się czegoś innego. Znak diakrytyczny ma mniej niż co trzeci wyraz, a średnia długość słowa nie dochodzi do pięciu znaków, więc tekst idzie szybko; ryzyko siedzi w zdrobnieniach, które wyglądają podobnie.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury