Balladyna, monolog Chochlika

Balladynę Juliusz Słowacki wydał w Paryżu w 1839 roku i połączył w niej podanie z komedią o duchach jeziora. Chochlik i Skierka są służącymi Goplany, więc dostają zadania na miarę owadów. W tym monologu praca polega na pomaganiu mrówkom, rozwiązywaniu pancerzy biedronkom i czytaniu praw ulowych z otwartej księgi. Pełny tekst dramatu jest dostępny w Wolnych Lekturach.

Skąd wziął się ten tekstChochlik odpowiada Skierce w akcie pierwszym, w scenie drugiej, a przepisywany tekst zaczyna się w połowie wersu, zaraz po słowach o zaprzęganiu do pracy. Wydanie ossolińskie z 1974 roku podaje Balladynę razem z trzema innymi dramatami tego autora. Fragment urywa się na uczeniu budownictwa młodych pszczelich matek; w źródle Chochlik wylicza dalej zamykanie klatek na ptaszęta. Całość jest jednym zdaniem, w którym kolejne zajęcia dopisywane są przez powtarzane to. Wydanie oddziela kwestie postaci ich nazwami zapisanymi wersalikami, ale w samym przepisywanym tekście nie ma żadnej z nich.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaBezokoliczników jest tu dziewięć: wkładać, pomagać, umiatać, rozwiązywać, latać, zwiedzać, czytać, zwoływać i uczyć, ale zajęć Chochlika osiem, bo latać mają dopiero majowe krówki. Wszystkie kończą się tą samą literą, więc ręka wraca do niej dziewięć razy w jednym zdaniu. Źródło

Co ćwiczyPrzecinki są dwa, a zdanie zamyka jedna kropka na samym końcu: cały fragment to jedno zdanie na pięćdziesiąt dziewięć wyrazów, więc żaden znak nie podpowie, gdzie zwolnić.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury