Pan Tadeusz, wnętrze puszcz litewskich

Opis puszczy w księdze czwartej Pana Tadeusza należy do najczęściej omawianych partii poematu. Mickiewicz zestawia w nim rybaka, który zna tylko brzegi morza, z myśliwym znającym puszczę wyłącznie po wierzchu. Wnętrze puszczy Mickiewicz zostawia wieści i bajce, a przez to czyni je miejscem nieznanym. Pełny tekst poematu leży w bibliotece Wolnych Lektur.

Skąd wziął się ten tekstBohaterowie właśnie ruszyli w stronę wielkiej puszczy i w tym miejscu opowiadanie zatrzymuje się na siedem wersów pytania i odpowiedzi. Fragment kończy się na zdaniu o wieści i bajce; dalej w księdze czwartej idzie wyliczanie wałów z pni, kłód i korzeni, którego już nie przepisujesz. Pierwsze pytanie zajmuje dwa wersy i zamyka się dopiero na słowie gęstwiny. Wersy piąty i szósty rymują lice z tajemnice, a rym niesie tu całe zestawienie: to, co widać z wierzchu, i to, czego nie widać. Nazwy własnej nie ma tu ani jednej, choć mowa o konkretnej krainie: puszcze są tylko litewskie, bez nazw miejsc.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaZaimek ich pada trzy razy i za każdym razem odnosi się do puszcz, nie do ludzi: ich postać, ich lice, ich wnętrzne serca tajemnice. Samo słowo puszcz wraca dwa razy, oba w dopełniaczu liczby mnogiej. Źródło

Co ćwiczyJeden pytajnik, jeden dwukropek, dwa średniki i sześć przecinków na 318 znaków: znaków przestankowych jest tu mniej niż liter z ogonkami, których wypada dziewiętnaście. Prowadzi ż, cztery razy, i pada już w pierwszym słowie, Któż, na samym jego końcu. Dwa zdania na siedem wersów oznaczają średnio dwadzieścia sześć wyrazów bez przerwy na kropkę. Pięć wielkich liter stoi w środku zdania, na początkach wersów. Przymiotnik litewskich wraca dwa razy w identycznej formie, co przy szybszym tempie prowokuje pomyłkę w końcówce, a najdłuższe wyrazy, przepastne i litewskich, mają po dziesięć liter. Literę z ogonkiem ma mniej niż co trzeci wyraz, a średnie słowo nie sięga pięciu znaków, więc próg stawia tu składnia, nie ortografia.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury