Przejdź do treści

Poezja

Pan Tadeusz, drzewa ojczyste

Adam Mickiewicz 1834 r. 351 znaków średni

Drzewa moje ojczyste! jeśli Niebo zdarzy, Bym wrócił was oglądać, przyjaciele starzy, Czyli was znajdę jeszcze? czy dotąd żyjecie? Wy, koło których niegdyś pełzałem jak dziecię; Czy żyje wielki Baublis, w którego ogromie Wiekami wydrążonym, jakby w dobrym domie, Dwunastu ludzi mogło wieczerzać za stołem? Czy kwitnie gaj Mendoga pod farnym kościołem?

Albo po prostu zacznij pisać.

Twój rekord
Dni z rzędu
Czas pisania
0
Słowa na minutę
0
Dokładność
100%

O tym tekście

Ten fragment należy do księgi czwartej Pana Tadeusza, poświęconej litewskim puszczom. Mickiewicz wymienia w nim konkretne drzewa znane z podań, w tym dąb Baublis, w którego wypróchniałym wnętrzu miało się zmieścić dwunastu ludzi za stołem. Wspomina także gaj Mendoga przy farnym kościele. Cały tekst poematu leży w Wolnych Lekturach.

Skąd wziął się ten tekstApostrofa do drzew zaczyna się w księdze czwartej, a bezpośrednio przed nią stoją wersy o ostatnim królu, który polował w tych puszczach. Przepisujesz osiem wersów kończących się pytaniem o gaj Mendoga; w źródle poeta pyta dalej o lipę nad Rosią na Ukrainie. Podstawą tekstu są Pisma Adama Mickiewicza w wydaniu zupełnym, wydrukowane w Paryżu w 1860 roku, a więc już po śmierci autora. Wersy rymują się parami: zdarzy ze starzy, żyjecie z dziecię, ogromie z domie, stołem z kościołem. Pytania kierowane są tu do drzew, nie do ludzi, i to one, a nie poeta, są adresatem całego fragmentu.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaPo wykrzykniku w pierwszym wersie zdanie biegnie dalej małą literą: jeśli Niebo zdarzy. Wielka litera stoi za to w środku wersu, przy słowie Niebo, i dokładnie tak zapisuje to wydanie paryskie. Źródło

Co ćwiczyW ośmiu wersach nie ma ani jednej kropki. Zdania zamykają cztery pytajniki, wykrzyknik i średnik, więc palec, który zwykle szuka kropki, przez cały fragment nie ma nic do roboty, a jego sąsiedzi pracują bez przerwy. Wyraz Czy otwiera trzy wersy, raz w dłuższej postaci Czyli, a tylko ostatni z nich zaczyna zarazem nowe zdanie. Ogonków jest dwadzieścia trzy na 351 znaków, w tym siedem razy ł, a nazwy Baublis i Mendoga wymagają wielkiej litery w środku zdania, tak samo jak Niebo. Osiem wielkich liter przypada na początki wersów, czyli Shift wraca średnio co czterdzieści cztery znaki. Słowo przyjaciele, najdłuższe w tym fragmencie, liczy jedenaście liter i ani jednego ogonka. Literę z ogonkiem ma ponad jedna trzecia wyrazów, a średnie słowo liczy pięć i pół znaku, czyli sporo jak na wiersz.

Więcej o tym tekścieDlaczego Inwokacja zaczyna się od Litwy, a nie od Polski

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury

Ciemny portret mężczyzny z wąsem, w czarnym surducie i białym kołnierzyku, Autoportret, Piotr Michałowski, 1840.
Wikimedia Commons
Reklama

Status prawny tekstu: utwór opublikowany w 1834, ponad 125 lat temu. domena publiczna, Wolne Lektury

Reklama

Inne teksty z tej kategorii