Pan Tadeusz, inwokacja
Piszesz klawiaturą ekranową. Dotknij tekstu, żeby ją otworzyć i zacząć.
Masz włączony Caps Lock. Litery idą wielkie, więc test liczy je jako błędy.
Albo po prostu zacznij pisać.
- Czas pisania
- 0
- Słowa na minutę
- 0
- Dokładność
- 100%
Gotowe. Tekst i Twój wynik
0 % trafionych znaków
Gdzie się najczęściej mylisz
Ciemniejsze klawisze zebrały w tym podejściu więcej błędów.
Co Cię zatrzymało
Znaki, na których palec zboczył najczęściej.
Twoje ostatnie wyniki
Słowa na minutę w ostatnich podejściach w tym języku.
Co przepisać dalej
PoezjaPan Tadeusz, drzewa ojczysteAdam Mickiewicz, 1834 r.Poeta pyta, czy zastanie jeszcze drzewa, przy których się wychował.średni351 znaków
PoezjaDo młodychAdam Asnyk, 1880 r.Wezwanie do młodych, żeby szukali prawdy i nowych dróg poznania.średni367 znaków
Adam Mickiewicz pisał Pana Tadeusza w Paryżu, a pierwsze wydanie ukazało się tam w 1834 roku. Inwokacja jest najczęściej cytowanym fragmentem polskiej poezji i wielu ludzi zna ją z pamięci ze szkoły. Poeta zwraca się w niej do Litwy w drugiej osobie i przyznaje, że opisuje jej piękność z tęsknoty. Pełny tekst dwunastu ksiąg poematu leży w bibliotece Wolnych Lektur.
Skąd wziął się ten tekstSiedem wersów otwiera księgę pierwszą, zatytułowaną Gospodarstwo, którą w wydaniu poprzedza jednozdaniowe streszczenie wypadków tej księgi. Przepisujesz je do wykrzyknika po słowach z jego wiernym ludem, a więc do miejsca, w którym w źródle zaczyna się czterowersowy nawias o dziecięcej chorobie poety. Drugie zdanie rozciąga się na dwa wersy i czasownik trafia dopiero na sam koniec: kto cię stracił. Tekst idzie za paryskim wydaniem zupełnym z 1860 roku. Fragment obejmuje dwa różne zwroty: do Litwy i do Panny świętej, rozdzielone przerwą między strofami.
Czego nie widać na pierwszy rzut okaNazwa Litwa pada w tym fragmencie tylko raz i tylko w wołaczu. Dalej poeta mówi już samymi zaimkami: dwa razy cię, raz twą i raz tobie, a wszystkie odnoszą się do kraju, nie do osoby. Źródło
Co ćwiczyCztery wykrzykniki na 314 znaków to jeden co osiemdziesiąt znaków, a każdy wymaga Shifta z jedynką dokładnie w chwili, gdy ręka kończy zdanie. Litera ę wraca dziesięć razy i jest najczęstsza spośród dwudziestu dwóch ogonków. Sześć zdań na siedem wersów daje bardzo krótkie odcinki, po niecałe dziewięć wyrazów, więc wielkie litery przychodzą gęsto: czternaście na cały fragment, z czego dziewięć w środku zdania. Cztery z nich składają się na nazwy miejsc, Częstochowy, Ostrej Bramie i Nowogródzki, i wszystkie trafiają w miejsca, gdzie zdanie już się rozpędziło. Najdłuższe wyrazy, Częstochowy i Nowogródzki, liczą po jedenaście liter. Znak diakrytyczny niesie co trzeci wyraz. Osobno wypada dwukropek po pierwszym wersie, wymagający Shifta w miejscu, w którym zdanie dopiero się zaczyna.
Więcej o tym tekścieDlaczego Inwokacja zaczyna się od Litwy, a nie od Polski
Status prawny tekstu: utwór opublikowany w 1834, ponad 125 lat temu. domena publiczna, Wolne Lektury
Inne teksty z tej kategorii
PoezjaDo młodychAdam Asnyk, 1880 r.Wezwanie do młodych, żeby szukali prawdy i nowych dróg poznania.średni367 znaków
PoezjaZ chałupy, sonet IJan Kasprowicz, 1888 r.Obraz wsi z rzędem chat, sadem wiśniowym i wierzbami przy stodołach.łatwy404 znaki
PoezjaPieśń, Nie porzucaj nadziejeJan Kochanowski, 1586 r.Pieśń o tym, że po zimie wraca wiosna, więc nie należy tracić nadziei.łatwy373 znaki
PoezjaPieśń, Serce roście patrząc na te czasyJan Kochanowski, 1586 r.Pieśń o wiośnie, która zmienia gołe lasy w zieleń i otwiera rzeki.średni407 znaków