Przejdź do treści

Poezja

Pan Tadeusz, inwokacja

Adam Mickiewicz 1834 r. 314 znaków średni

Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie: Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie. Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!

Albo po prostu zacznij pisać.

Twój rekord
Dni z rzędu
Czas pisania
0
Słowa na minutę
0
Dokładność
100%

O tym tekście

Adam Mickiewicz pisał Pana Tadeusza w Paryżu, a pierwsze wydanie ukazało się tam w 1834 roku. Inwokacja jest najczęściej cytowanym fragmentem polskiej poezji i wielu ludzi zna ją z pamięci ze szkoły. Poeta zwraca się w niej do Litwy w drugiej osobie i przyznaje, że opisuje jej piękność z tęsknoty. Pełny tekst dwunastu ksiąg poematu leży w bibliotece Wolnych Lektur.

Skąd wziął się ten tekstSiedem wersów otwiera księgę pierwszą, zatytułowaną Gospodarstwo, którą w wydaniu poprzedza jednozdaniowe streszczenie wypadków tej księgi. Przepisujesz je do wykrzyknika po słowach z jego wiernym ludem, a więc do miejsca, w którym w źródle zaczyna się czterowersowy nawias o dziecięcej chorobie poety. Drugie zdanie rozciąga się na dwa wersy i czasownik trafia dopiero na sam koniec: kto cię stracił. Tekst idzie za paryskim wydaniem zupełnym z 1860 roku. Fragment obejmuje dwa różne zwroty: do Litwy i do Panny świętej, rozdzielone przerwą między strofami.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaNazwa Litwa pada w tym fragmencie tylko raz i tylko w wołaczu. Dalej poeta mówi już samymi zaimkami: dwa razy cię, raz twą i raz tobie, a wszystkie odnoszą się do kraju, nie do osoby. Źródło

Co ćwiczyCztery wykrzykniki na 314 znaków to jeden co osiemdziesiąt znaków, a każdy wymaga Shifta z jedynką dokładnie w chwili, gdy ręka kończy zdanie. Litera ę wraca dziesięć razy i jest najczęstsza spośród dwudziestu dwóch ogonków. Sześć zdań na siedem wersów daje bardzo krótkie odcinki, po niecałe dziewięć wyrazów, więc wielkie litery przychodzą gęsto: czternaście na cały fragment, z czego dziewięć w środku zdania. Cztery z nich składają się na nazwy miejsc, Częstochowy, Ostrej Bramie i Nowogródzki, i wszystkie trafiają w miejsca, gdzie zdanie już się rozpędziło. Najdłuższe wyrazy, Częstochowy i Nowogródzki, liczą po jedenaście liter. Znak diakrytyczny niesie co trzeci wyraz. Osobno wypada dwukropek po pierwszym wersie, wymagający Shifta w miejscu, w którym zdanie dopiero się zaczyna.

Więcej o tym tekścieDlaczego Inwokacja zaczyna się od Litwy, a nie od Polski

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury

Jeździec w kapeluszu z szerokim rondem i dwa konie, brązowy i biały, na jasnym tle, Rajtar, Piotr Michałowski, 1840.
Wikimedia Commons
Reklama

Status prawny tekstu: utwór opublikowany w 1834, ponad 125 lat temu. domena publiczna, Wolne Lektury

Reklama

Inne teksty z tej kategorii