Konwencja o prawach dziecka, swoboda wypowiedzi

Artykuł 13 konwencji z 1989 roku przyznaje dziecku swobodę wypowiedzi oraz poszukiwania i przekazywania informacji, także w formie artystycznej. Zapis wprost wymienia przekaz ustny, pisemny i drukowany, a kończy się otwartą formułą obejmującą każdy inny środek przekazu. Drugi ustęp dopuszcza ograniczenia, lecz tylko przewidziane przez prawo i konieczne dla ochrony praw innych osób. Artykuł stoi obok przepisów o wolności myśli i o dostępie do informacji. Cały tekst jest na Wikiźródłach.

Skąd wziął się ten tekstZdanie do przepisania ma czterdzieści sześć wyrazów i dokładnie jedną wielką literę, na samym początku. Średnik w połowie dzieli je na dwie części: pierwsza nazywa uprawnienie jednym słowem, druga rozkłada je na czynności. Dalej idzie ciąg form przekazu, w którym raz stoi spójnik bądź, a raz lub, choć oba łączą tu człony tego samego wyliczenia. Zamknięcie brzmi według wyboru dziecka i pada zaraz po formule obejmującej każdy inny środek przekazu. Formy przekazu ułożono od najprostszej do najbardziej pojemnej: ustna, pisemna, druk, artystyczna, każdy inny środek.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaW jednym zdaniu użyto dwóch różnych spójników do tego samego celu, bądź w jednym członie wyliczenia i lub w następnym. Wielka litera pada w tym fragmencie raz, na pierwszym wyrazie, a kropka raz, na ostatnim. Źródło

Co ćwiczyPrawy Alt odzywa się w tym fragmencie rzadko, bo liter ze znakiem diakrytycznym jest tylko jedenaście na 333 znaki, niecałe cztery procent, i tym łatwiej o nim zapomnieć. Ćwiczeniem jest średnik: jeden na cały fragment, w miejscu, w którym ręka spodziewa się przecinka, a w polskim układzie programisty leży on na tym samym klawiszu co dwukropek i różni je wyłącznie Shift, więc pomyłki nie widać z ruchu, tylko z ekranu. Pięć przecinków oddziela człony zbudowane tak samo, co po trzecim powtórzeniu wyłącza czytanie i włącza zgadywanie. Osiem wyrazów przekracza dziesięć liter, w tym otrzymywania, przekazywania oraz wykorzystaniem, a przez czterdzieści sześć wyrazów nie ma ani jednego miejsca na oddech. Jedna wielka litera na cały fragment oznacza, że Shift pracuje raz, na samym starcie, i tym łatwiej go tam przeoczyć.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wikiźródła