Deklaracja Praw Człowieka, kultura i sztuka

Artykuł 27 Deklaracji łączy dwa prawa: udział w życiu kulturalnym oraz ochronę korzyści z własnej pracy naukowej, literackiej i artystycznej. To drugie zdanie jest jednym z pierwszych międzynarodowych zapisów o prawach twórców. Deklarację uchwalono 10 grudnia 1948 roku, a dwa lata później Zgromadzenie Ogólne ustanowiło ten dzień Dniem Praw Człowieka. Artykuł 27 poprzedza w tekście postanowienia o obowiązkach wobec społeczeństwa. Przekład polski jest na Wikiźródłach.

Skąd wziął się ten tekstArtykuł 27 mieści się tu w całości, w obu swoich częściach, i kończy się dokładnie tam, gdzie zaczyna się artykuł 28. W skanie, z którego złożono stronę, obie części są osobnymi akapitami bez numerów, a tutaj stoją jednym ciągiem, jako dwa zdania. Pierwsze mówi o udziale w kulturze, drugie o korzyściach z własnej pracy naukowej, literackiej i artystycznej. Przecinki są trzy i wszystkie oddzielają człony wyliczeń, a nazw własnych nie ma w tym tekście ani jednej. Długie słowa są tu regułą: czternaście z czterdziestu czterech przekracza dziewięć liter, czyli prawie co trzecie.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaOba zdania zaczynają się identycznie: Każdy człowiek ma prawo. Ta sama formuła otwiera w polskim przekładzie także artykuł 26, więc powtórzenie nie jest cechą tego jednego miejsca. Źródło

Co ćwiczyDwie wielkie litery na cały tekst, obie na początku zdań: Shift służy tu właściwie tylko do nich. Ogonków jest dwanaście na 340 znaków, czyli 4,1 procent liter, więc nie one są przeszkodą. Ciężar leży gdzie indziej, w długości wyrazów: uczestniczenia ma czternaście liter, społeczeństwa i dobrodziejstw po trzynaście, a wszystkie kończą się podobnie i wszystkie trzeba dopisać do końca. Uczestniczenia pada dwa razy i dwa razy korzystania, w bliskich sobie miejscach, co przy szybszym tempie prowadzi do przeskoku o człon do przodu. Zdania są dwa, po dwadzieścia dwa wyrazy każde. Znak z ogonkiem ma niecały co czwarty wyraz, a średnie słowo liczy ponad sześć i pół znaku, więc rytm wyznacza wyłącznie długość wyrazów.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wikiźródła