Konstytucja RP, artykuły od 1 do 4
Piszesz klawiaturą ekranową. Dotknij tekstu, żeby ją otworzyć i zacząć.
Masz włączony Caps Lock. Litery idą wielkie, więc test liczy je jako błędy.
Albo po prostu zacznij pisać.
- Czas pisania
- 0
- Słowa na minutę
- 0
- Dokładność
- 100%
Gotowe. Tekst i Twój wynik
0 % trafionych znaków
Gdzie się najczęściej mylisz
Ciemniejsze klawisze zebrały w tym podejściu więcej błędów.
Co Cię zatrzymało
Znaki, na których palec zboczył najczęściej.
Twoje ostatnie wyniki
Słowa na minutę w ostatnich podejściach w tym języku.
Co przepisać dalej
ĆwiczeniaŁazanki z serem, przepis dawnyLucyna Ćwierczakiewiczowa, 1860 r.Dawny przepis na łazanki z serem, ze wskazaniem, które sery są do nich najlepsze.łatwy321 znaków
Pierwsze cztery artykuły Konstytucji z 1997 roku są bardzo krótkie i każdy mieści się w jednym zdaniu. Artykuł 1 nazywa Rzeczpospolitą dobrem wspólnym wszystkich obywateli, artykuł 4 powierza władzę zwierzchnią Narodowi. Zwięzłość jest tu zamierzona, bo te zdania mają być podstawą do wykładni pozostałych przepisów. Naród sprawuje władzę przez przedstawicieli albo bezpośrednio, czyli w wyborach i referendum. Rozdział pierwszy jest na Wikiźródłach jako osobna strona.
Skąd wziął się ten tekstSkrót Art. z cyfrą i kropką wraca cztery razy i za każdym razem otwiera jedno pełne zdanie, więc fragment składa się właściwie z czterech osobnych całości. Kropek jest trzynaście, a przecinek jeden na cały tekst, czyli proporcja odwrotna niż w zwykłym tekście ciągłym. Nazwa państwa pada cztery razy, trzy razy w mianowniku i raz w postaci Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie odmienia się nie tylko końcówka, ale i środek wyrazu. Trzy pierwsze artykuły zaczynają się tym samym podmiotem, Rzeczpospolita Polska jest, i dopiero czwarty zmienia konstrukcję.
Czego nie widać na pierwszy rzut okaNazwa państwa występuje tu w dwóch postaciach: trzy razy jako Rzeczpospolita Polska i raz jako w Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie zmienia się również środek wyrazu. Kropka pada trzynaście razy, a przecinek jeden. Źródło
Co ćwiczyPrawy Alt prawie tu nie pracuje, bo znaków diakrytycznych jest dwanaście na 393 znaki, niecałe cztery procent liter. Cała robota siedzi w czterech przeskokach między rzędem literowym a rzędem cyfr: po skrócie Art. idzie liczba, po niej kropka, a po kropce znowu wielka litera, i tak cztery razy w 46 wyrazach. Wielkich liter jest piętnaście, czyli jedna na trzy wyrazy, więc Shift pracuje tu częściej niż prawy Alt. Trzynaście wyrazów przekracza dziesięć liter, a urzeczywistniającym ma ich dziewiętnaście i tylko jeden znak diakrytyczny, dopiero na szesnastej pozycji, kiedy ręka jest już rozpędzona. Sześć z piętnastu wielkich liter wypada w środku zdania, głównie w nazwie państwa, więc Shift wchodzi także tam, gdzie nie ma przed nim kropki.
Z naszego blogaPisanie bezwzrokowe: pozycja bazowa, palce i progiStatus prawny tekstu: dokument urzędowy, poza ochroną prawa autorskiego. Źródło urzędowe: Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483. domena publiczna, Wikiźródła
Inne teksty z tej kategorii
ĆwiczeniaŁazanki z serem, przepis dawnyLucyna Ćwierczakiewiczowa, 1860 r.Dawny przepis na łazanki z serem, ze wskazaniem, które sery są do nich najlepsze.łatwy321 znaków
ĆwiczeniaPierogi z serem, przepis z 1860 rokuLucyna Ćwierczakiewiczowa, 1860 r.Pierogi z serem roztartym z masłem, żółtkami i cukrem, w przepisie bez listy składników.średni419 znaków
ĆwiczeniaŁokieć polski, dawna miara długościZygmunt Gloger, 1900 r.Gloger wyjaśnia, skąd wzięła się miara łokcia i dlaczego dzielono ją na 24 cale.średni494 znaki
ĆwiczeniaŁokieć i piędź, miary z ciałaZygmunt Gloger, 1900 r.Fragment o dwóch rodzajach łokcia i o piędzi, czyli o miarach wziętych wprost z ciała.trudny427 znaków
ĆwiczeniaKarta praw podstawowych UE, prawo do naukiParlament Europejski, Rada i Komisja, 2000 r.Artykuł 14 Karty o prawie do nauki i bezpłatnym nauczaniu obowiązkowym.średni482 znaki