Wstęp do bajek

Ignacy Krasicki wydał Bajki i przypowieści w 1779 roku, a ten krótki utwór stoi na początku zbioru. Cała bajka to wyliczenie osób postępujących wbrew swojej reputacji, zamknięte pytaniem o to, czy taka opowieść jest możliwa. Puenta mówi, że wszystko to być może, ale autor woli włożyć to między bajki. Krasicki był biskupem warmińskim, a swoje bajki pisał w formie tak zwięzłej, że wiele z nich liczy cztery wersy. Przepisywany tekst idzie za wydaniem z 1856 roku, wydrukowanym w Sanoku nakładem Kazimierza Józefa Turowskiego, i w tej postaci leży na Wikiźródłach.

Skąd wziął się ten tekstSiedem wersów zaczyna się tym samym wyrazem Był, a kolejne człony wyliczenia rozdziela dziewięć średników, czyli jeden znak na osiem wyrazów. Dwa ostatnie wersy zrywają ten układ, najpierw pytaniem, potem zdaniem oznajmującym. W tekście została dawna pisownia: bydź przez d oraz cóżto napisane łącznie, bez spacji. Wielkie Ż otwiera wers o żołnierzu i jest jedyną wielką literą spod prawego Alta w tym fragmencie. Wyliczenie obejmuje dziesięć postaci, od młodego i starego po ministra i poetę, a każda z nich robi coś przeciwnego, niż każe jej reputacja.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaZachowana jest tu dawna postać dwóch wyrazów, bydź zamiast być oraz cóżto pisane łącznie. Najdłuższy wyraz fragmentu, wstrzemięźliwie, ma piętnaście liter, a dwa znaki diakrytyczne stoją w nim obok siebie. Źródło

Co ćwiczyPołowę znaków diakrytycznych bierze tu jedno ł, dwadzieścia cztery razy: młody, łajał, udzielał, rozweselał, włożę, a wszystkich razem jest trzynaście procent liter. Powtarzany początek wersu robi z tego pułapkę odwrotną niż zwykle, bo ręka zaczyna pisać Był, zanim oko przeczyta linijkę, i dopisuje go także tam, gdzie autor go pominął, a pominął w trzech miejscach. Średnik wraca dziewięć razy i w polskim układzie programisty leży na jednym klawiszu z dwukropkiem, więc różnicę robi wyłącznie Shift. Jedyny pytajnik stoi w przedostatnim wersie, w jego środku, a nie na końcu, i po nim wraca mała litera. Wielkich liter jest dziesięć na 76 wyrazów, z czego siedem w środku zdania, bo zdania biegną przez kilka wersów naraz, a każdy wers i tak zaczyna się od góry.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wikiźródła