Z łąki do domu

Ten wiersz Konopnickiej ma bardzo krótkie wersy, na przemian pięcio- i czterosylabowe, więc czyta się go jak wyliczankę. Autorka wprowadza w środek krótką rozmowę z ptaszkiem, oznaczoną myślnikami. Obraz jest wzięty z jednego dnia sianokosów, od zgrabionego siana po dzieci idące przez błonie. Pełny tekst wiersza jest dostępny w Wolnych Lekturach.

Skąd wziął się ten tekstFragment składa się z sześciu strof po cztery wersy. W środku wiersza głos dostaje ptaszek: pytanie do niego zamyka trzecią strofę, cała odpowiedź wypełnia czwartą, a cztery pozostałe strofy należą do łąki i dzieci. W ostatniej strofie pojawia się imię, Staś, jedyne imię własne w całym fragmencie; wcześniej występują tylko dziatki, siostrzyczka i ptaszek, wszyscy bez nazwania. Zamknięcie nie jest obrazem przyrody, tylko żartem o dziecięcym apetycie, i to ono zostaje jako ostatnie zdanie, zamiast łąki, od której rzecz się zaczęła.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaCztery wersy zaczynają się od słowa Gdzie: dwa w odpowiedzi ptaszka, o gniazdku i trzcinie, i dwa w strofie o dzieciach, o sianku i kwiatkach. Ptaszek i dzieci opisują swoje miejsca tym samym zwrotem. Źródło

Co ćwiczyWielka litera poza początkiem zdania pada tu częściej niż w niemal każdym innym tekście biblioteki. Na 75 wyrazów przypadają dwadzieścia cztery wielkie litery, a siedemnaście z nich stoi w środku zdania, bo wersy są bardzo krótkie, po cztery i pięć sylab, i każdy zaczyna się od dużej litery. Przy takim tempie duża litera wypada średnio co kilkanaście znaków, czyli znacznie częściej niż w prozie. Jedna z nich to Ś w słowie Śpiewam, czyli wielka litera z kreską, która w układzie programisty wymaga Shifta i prawego Alt naraz; to pojedynczy przypadek w całym fragmencie i właśnie dlatego łatwo go przeoczyć. Poza tym dwadzieścia sześć znaków diakrytycznych na 442 znaki, trzynaście przecinków i cztery kropki, przy czym z ośmiu zdań połowa kończy się kropką, a połowa wykrzyknikiem albo pytajnikiem.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury