Przejdź do treści

Teatr i dramat

Śluby panieńskie, wyznanie Gustawa

Aleksander Fredro 1833 r. 488 znaków średni

Śluby? — sen prawdziwy! I ty, Anielo, rzuć tę ciemną drogę, Póki czas tobie, a ja przestrzec mogę. Lecz powiedz szczerze: kiedy polot myśli Obraz nam szczęścia czasami zakréśli I zdobi błahe, lecz lube utwory W kwiatów marzenia najczystsze kolory; Cóż ściąga światło, w całym blasku stawa, Jeśli nie miłość i stała, i prawa: Miłość szlachetnej przewodząca parze Z łona rodziców przed ślubów ołtarze! — Ach, być kochanym wszyscy szczęściem głoszą, Mym zdaniem kochać jest większą rozkoszą.

Albo po prostu zacznij pisać.

Twój rekord
Dni z rzędu
Czas pisania
0
Słowa na minutę
0
Dokładność
100%

O tym tekście

Śluby panieńskie, czyli Magnetyzm serca Aleksander Fredro napisał w 1833 roku, a komedia opowiada o dwóch pannach, które przysięgły sobie nigdy nie wychodzić za mąż. Sztuka jest napisana jedenastozgłoskowcem, inaczej niż trzynastozgłoskowa Zemsta. W tym monologu Gustaw przeciwstawia panieńskiemu postanowieniu obraz miłości spokojnej i trwałej. Pełny tekst komedii leży w Wolnych Lekturach.

Skąd wziął się ten tekstKwestia Gustawa pada w akcie czwartym, w scenie trzeciej, i zaczyna się w połowie wersu, bo jego pierwszą część wypowiedziała przed chwilą Aniela. Przepisujesz ją jako tekst ciągły, choć w wydaniu lwowskim z 1929 roku, przygotowanym przez spółkę Vita, stoi wierszem. Fragment urywa się na zdaniu o kochaniu jako większej rozkoszy; w druku Gustaw mówi dalej o cudzym losie wziętym za własny. Dwie pauzy dzielą tekst: pierwsza zaraz po słowie Śluby, druga przed wykrzyknikiem o ołtarzu. W tekście pada imię Aniela i jest to jedyna nazwa osobowa w całym przepisywanym fragmencie.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaW wyrazie zakréśli stoi e z kreską, litera spoza dzisiejszego alfabetu polskiego. Wydanie lwowskie zapisuje tak samogłoskę pochyloną i jest to jedyne takie miejsce w całym przepisywanym fragmencie. Źródło

Co ćwiczyLitera ś pada dziesięć razy, a razem ze wszystkimi ogonkami wychodzi czterdzieści trzy znaki na 488, czyli 11 procent liter. Pierwsze słowo, Śluby, otwiera się wielkim Ś, czyli literą, do której trzeba dołożyć zarówno Shift, jak i prawy Alt, zanim ręka zdąży się rozgrzać. Osobno stoi znak spoza tego zestawu: e z kreską w słowie zakréśli. Znaki końca zdania są tu wymieszane, po pięciu zdaniach zostają dwa wykrzykniki, dwie kropki, dwa dwukropki, pytajnik i średnik. Dziesięć wielkich liter wypada w środku zdania, w tym imię Aniela oraz słowo Miłość, które pojawia się dwa razy pod rząd, raz małą, raz wielką literą. Ponad cztery wyrazy na dziesięć mają ogonek i to on, a nie długość zdań, decyduje o tempie: średnie słowo liczy tu nieco ponad pięć znaków.

Z naszego blogaPisanie bezwzrokowe: pozycja bazowa, palce i progi

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury

Jeździec w kapeluszu z szerokim rondem i dwa konie, brązowy i biały, na jasnym tle, Rajtar, Piotr Michałowski, 1840.
Wikimedia Commons
Reklama

Status prawny tekstu: utwór opublikowany w 1833, ponad 125 lat temu. domena publiczna, Wolne Lektury

Reklama

Inne teksty z tej kategorii