Ludzie bezdomni, tramwaj pod Wersalem

Żeromski umieścił w pierwszym tomie Ludzi bezdomnych wycieczkę do Wersalu, w której bohater jedzie z dwiema znajomymi. Scena jest napisana z humorem sytuacyjnym, bo cała grupa mieści się w małej budce stacyjnej i nie może ruszyć ręką. Autor używa słowa rejterada w znaczeniu ucieczki przed deszczem. Pełny tekst tomu pierwszego znajduje się w Wolnych Lekturach.

Skąd wziął się ten tekstScena jest zbudowana na ciasnocie i pisana z humorem sytuacyjnym: cała grupa wciska się do małej budki stacyjnej i nie może ruszyć ręką. Autor, znany raczej z tonu ciężkiego, prowadzi tu narrację lekko, a komizm bierze się wyłącznie z geometrii, nie z żartu. Wycieczka do Wersalu jest zresztą w tej powieści epizodem towarzyskim, w którym bohater ma pokazać, jak bardzo nie pasuje do towarzystwa, i robi to nie słowami, tylko sposobem stania.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaPlatforma tramwaju jest w tym fragmencie nazwana obmokłą, więc opis pogody należy do narratora, nie do żadnej z postaci. Źródło

Co ćwiczyCztery zdania i tylko trzy przecinki na 488 znaków to interpunkcja wyjątkowo oszczędna jak na tę prozę, więc zdania trzeba przenosić dużymi całościami, bez oparcia w środku. Znaków diakrytycznych jest trzydzieści sześć, a czternaście z nich to ł, które w wyrazie złożyła pada dwa razy. Osiem wielkich liter, cztery w środku zdań, przy nazwach miejsc. Wyraz towarzyszek ma jedenaście liter i kończy się dopełniaczem liczby mnogiej, formą, którą ręka najczęściej skraca.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury