Barwy Rzeczypospolitej Polskiej

Ustawa o godle, barwach i hymnie z 1980 roku opisuje barwy państwowe jako dwa poziome pasy tej samej szerokości, biały u góry i czerwony u dołu. Osobny ustęp reguluje układ pionowy, w którym biel musi być po lewej stronie płaszczyzny oglądanej z przodu. Wzory godła i barw nie są opisane słowami, lecz umieszczone w załącznikach do ustawy. Kolejne artykuły odróżniają barwy państwowe od flagi państwowej, co bywa mylone w potocznym użyciu. Tekst ujednolicony jest na Wikiźródłach.

Skąd wziął się ten tekstNazwa państwa wraca trzy razy i zawsze w tej samej postaci, Rzeczypospolitej Polskiej, czyli szesnaście liter i osiem, jedne po drugich, obie części z wielkiej. Ustępy oznaczone cyfrą z kropką wchodzą dwa razy w środek ciągu tekstu. Ostatnie zdanie kończy się skrótem nr pisanym bez kropki oraz cyfrą. Opis układu barw idzie samymi wyrażeniami przyimkowymi: w dwóch pasach, z których górny, po lewej stronie, oglądanej z przodu. Kolory nazwane są dwa razy inaczej: raz jako kolory biały i czerwony, raz w dopełniaczu, jako koloru białego i koloru czerwonego.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaSkrót nr stoi w ostatnim zdaniu bez kropki, inaczej niż numery ustępów, które kropkę mają. Nazwa Rzeczypospolitej Polskiej pada w trzech zdaniach trzy razy i za każdym razem w dopełniaczu. Źródło

Co ćwiczyTrzy razy trzeba tu napisać szesnastoliterowe Rzeczypospolitej, a zaraz po nim Polskiej, i oba wyrazy z wielkiej litery. To sześć z dziewięciu wielkich liter fragmentu i wszystkie w środku zdania. Sam wyraz Rzeczypospolitej nie ma przy tym ani jednego znaku diakrytycznego, więc długi ciąg idzie bez prawego Alta, a zaraz obok czeka ułożone i płaszczyzny. Liter diakrytycznych jest dziewiętnaście na 404 znaki, z ł osiem razy. Cyfra wchodzi trzy razy, dwa razy jako numer ustępu i raz przy załączniku, więc ręka schodzi na górny rząd w regularnych odstępach, a cztery przecinki dzielą opis układu barw, nie zdania. Pierwsze zdanie ma 194 znaki i mieści cały opis układu poziomego, a ostatnie tylko 59, więc odcinki między kropkami są tu skrajnie nierówne.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wikiźródła