Konstytucja RP, prawo do nauki

Artykuł 70 znajduje się w rozdziale drugim Konstytucji, poświęconym wolnościom i prawom człowieka i obywatela. Nauka jest obowiązkowa do 18. roku życia. W szkołach publicznych jest bezpłatna, choć ustawa dopuszcza odpłatność za niektóre usługi edukacyjne na uczelniach. Bywa to źródłem nieporozumień przy pytaniach o bezpłatne studia. Dalsze ustępy dają rodzicom wolność wyboru szkoły innej niż publiczna. Tekst rozdziału drugiego jest na Wikiźródłach.

Skąd wziął się ten tekstZ pięciu ustępów artykułu 70 przepisujesz dwa pierwsze. Poza tekstem zostają: wolność wyboru szkoły niepublicznej, obowiązek zapewnienia równego dostępu do wykształcenia i autonomia szkół wyższych. Wikiźródła numerują ustępy jako listę, a tutaj idą one jednym ciągiem, jako pięć zdań bez żadnego numeru. Artykuł stoi w rozdziale drugim, tym o wolnościach i prawach człowieka i obywatela. Liczba 18 zapisana jest cyframi, nie słowem. Zdania mają od czterech do dziewięciu wyrazów, a cały fragment liczy 275 znaków.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaSłowo ustawa pada w tych pięciu zdaniach dwa razy: raz małą literą na końcu zdania trzeciego, raz wielką na początku zdania piątego. Za każdym razem znaczy to samo, a między nimi stoi zdanie o bezpłatnej nauce w szkołach publicznych. Źródło

Co ćwiczyW całym fragmencie nie ma ani jednego przecinka. Pięć zdań rozdziela wyłącznie kropka, więc ćwiczy się tu rzecz rzadką: równe kończenie zdania i natychmiastowe sięgnięcie po wielką literę, pięć razy na 275 znaków. Ogonków jest dziewiętnaście, czyli 8,2 procent liter, przy czym ż i ś padają po cztery razy, a ł pięć. Dwie cyfry w liczbie 18 to jedyne miejsce, w którym ręka schodzi do górnego rzędu klawiszy. Dwanaście liter liczy edukacyjnych, a odpłatnością mieści trzy ogonki w dwunastu literach i zamyka cały tekst, czyli wypada wtedy, gdy uwaga jest najsłabsza. Ponad cztery wyrazy na dziesięć niosą ogonek, przy średniej długości słowa powyżej sześciu znaków: tekst jest krótki, ale gęsty. Siedem wyrazów sięga dziesięciu liter.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wikiźródła