Wspomnienie z Maripozy, dzień targowy

Sienkiewicz opisuje w tym miejscu zwykły dzień handlowy w Maripozie, do której przyjechał dyliżansem. Zapisuje, że osadnicy zwożą w piątek miód do sklepu i wymieniają go na żywność, a farmerzy dostawiają zboże. Używa przy tym spolszczeń amerykańskich słów, na przykład skwaterowie i grocernia, co pokazuje język polskich emigrantów tamtych lat. Pełny tekst leży w Wolnych Lekturach.

Skąd wziął się ten tekstAutor przyjeżdża dyliżansem i od razu zauważa, że miasteczko jest pełne ludzi, a potem sam sobie tłumaczy dlaczego: wypada piątek, dzień, w którym osadnicy zwożą towar. Cały fragment jest więc obserwacją zamienioną w wyjaśnienie, i to jest metoda reportażu, nie powieści. Handel wymienny opisany jest przy tym rzeczowo, bez zdziwienia: miód idzie do sklepu, w zamian wraca żywność, zboże dostawiają farmerzy.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaWymiana opisana w tym fragmencie odbywa się towarem za towar, nie za pieniądze. Miód wraca do osadnika jako żywność ze sklepowej półki. Źródło

Co ćwiczySześć razy ż w niecałych trzystu znakach robi z tego fragmentu ćwiczenie na jeden konkretny chwyt, bo ż leży pod prawym Altem razem z literą, do której palec i tak musi wrócić. Ogółem znaki diakrytyczne to niecałe dziesięć procent liter. Trzy zdania mają średnio piętnaście wyrazów, pięć przecinków dzieli je od środka. Wyraz przybyliśmy ma jedenaście liter i końcówkę pierwszej osoby liczby mnogiej, którą przy szybkim pisaniu skraca się do trzeciej osoby.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury