Chłopi, izdebka z wełniakami

Chłopów Władysław Stanisław Reymont ułożył w cztery tomy nazwane porami roku, a Jesień wyszła w 1904 roku. Powieść jest napisana stylizowaną gwarą okolic Lipiec i to ona daje tekstowi rytm. Ten fragment jest spisem zawartości izdebki, więc wymienia kożuchy, czerwone pasiaste wełniaki i białe sukmany, czyli konkretne części stroju łowickiego. W 1924 roku Reymont dostał za Chłopów Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury.

Skąd wziął się ten tekstCała treść tego zdania to spis rzeczy wiszących na drążkach pod powałą, i właśnie spis mówi tu wszystko: ile w izbie zgromadzono, jak niewiele było miejsca i co uważano za warte przechowania. Powieść jest napisana stylizowaną gwarą okolic, w których się rozgrywa, a nazwy sprzętów należą do tej stylizacji. Nie są to słowa dobrane dla koloru, tylko wyrazy, którymi te przedmioty naprawdę się nazywało.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaJedno zdanie o trzydziestu siedmiu wyrazach zawiera tylko jedną wielką literę, tę na początku. Nic w tym wyliczeniu nie jest nazwą własną. Źródło

Co ćwiczyDwieście czterdzieści dziewięć znaków, jedno zdanie, sześć przecinków i jedna kropka na końcu. Wielka litera pojawia się raz, na samym początku, więc lewy mały palec po pierwszym uderzeniu nie ma już nic do roboty. Osiemnaście znaków diakrytycznych rozkłada się na siedem ł i po kilka pozostałych. Trudność siedzi w składni: to wyliczenie z wtrąceniami, w którym po każdym przecinku wraca ta sama konstrukcja, a przewidywanie kolejnego członu jest tu najkrótszą drogą do pomyłki.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury