Faraon, siew w miesiącu Tobi

Prus zbudował Faraona na lekturze prac egiptologicznych i sam przeliczał egipski kalendarz na europejski. Narrator podaje wprost, że miesiąc Tobi wypada na przełomie października i listopada, i wiąże pracę rolnika z opadaniem rzeki. Opis idzie w kolejności prac polowych, od sochy ciągnionej przez dwa woły do siewcy niosącego pszenicę w fartuchu. Cały tom pierwszy jest w Wolnych Lekturach.

Skąd wziął się ten tekstEgipski kalendarz nie pokrywa się z europejskim, więc autor przelicza go dla czytelnika i podaje obie daty naraz. Robi to bez przypisu, w środku zdania, żeby nie wyprowadzać nikogo z opowieści. Dalej idzie już sama rzeczowa kolejność prac: rzeka opada, ziemia odsłania się, rolnik wychodzi w pole. Ten porządek jest w powieści zasadą, bo cywilizacja nad Nilem została w niej pokazana jako maszyna napędzana poziomem wody, a nie wolą władcy.

Czego nie widać na pierwszy rzut okaPoziom rzeki jest podany przez porównanie do wzrostu człowieka, a nie w łokciach ani metrach. Miarą jest tu ciało, bo dla rolnika liczyło się to, czy da się przejść. Źródło

Co ćwiczyTrzydzieści sześć znaków diakrytycznych na 431 znaków, czyli co dziesiąta litera schodzi pod prawy Alt, a czternaście razy jest to ł i dziesięć razy ą. Te dwa znaki leżą po przeciwnych stronach klawiatury, więc ręce sięgają po modyfikator na przemian i rytm łamie się co kilka wyrazów. Cztery zdania mają średnio siedemnaście wyrazów, siedem przecinków dzieli je od środka. Nazwa miesiąca zaczyna się wielką literą w środku zdania, a zaraz po niej idą dwie nazwy miesięcy małą literą, co jest wyjątkiem od reguły, którą ręka właśnie zapamiętała.

Pełny tekst przeczytasz u wydawcy: Wolne Lektury